Ariel ve Seçme Şiirler, Sylvia Plath
Bir tek feryadın yeter yataktan fırlamama, Viktoryen
Geceliğim içinde çiçek gibiyim, hantalım inek gibi.
Kedi ağzı gibi tertemiz açılır ağzın. s. 7
İnsanlar ya da yıldızlar
Bana üzülerek bakıyor, sukût-ı hayâlim onlara. s. 9
Bir kadın olacağım yine, yüzümde gülümseme.
Otuzumdayım daha. s. 12
Bununla üç etti.
Ne pis iş bu
Silip, yok etmek her on yılı böyle.
...
Ölmek,
Her şey gibi, bir sanattır,
Bu konuda yoktur üstüme. s. 13
Huzurlu olmayı öğreniyorum, bir başıma uzanmışken sessizce.
Hiç kimseyim ben; patlamalarla bir ilgim yok.
...
Her şeyin avucumdan kayıp gitmesine göz yumdum, adıma ve adresime
İnatla asılmış otuz yaşında bir yük gemisiyim. s. 16
Ah öyle özgür, öyle özgür oluyor ki insan, bilemezsiniz -
Huzurum öyle büyük ki afallarsınız, s. 17
Dibi bilirim, diyor. En büyük kökümden bilirim onu:
Seni korkutur.
Ben korkmam oradan: ben oraya gittim.
...
Bir gölgedir aşk.
Nasıl da yalan söyler ağlarsın ardından,
Dinle: bu onun toynakları: alıp başını gitti, at gibi. s. 21
Ve kalbim onların korkunç hatalarını saramayacak denli küçük. s. 28
Burası öyle güzel ki: burada durulmalı işte. s. 30
Bir an için gökyüzü çukura plazma gibi iniyor.
Hiç umut yok, vazgeçilmiş. s. 32
Işıldıyor kan, yakutum benim.
Uyandığın
Bu acı senin değil. s. 38
Dönüp duran şu mesafeler gibi, dokunulmaz.
Bırakın bu göz bir kartal olsun.
Bu dudağın gölgesi bir uçurum. s. 39
Kalın, kırmızı ve kaygan. Benim yükseldiğim
Bu toprak Âdem'in tarafından, kederler içindeyim.
Çözemiyorum kendimi, trense hâlâ tütüyor. s. 41
Neyse, sen hep oradasın,
Hattımın öbür ucundaki titrek soluk,
...
Ben çağırmadın ki seni.
Ben seni hiç çağırmadım ki. s. 43
Aşk, ansızın
Döner dünya, renk değiştirir. s. 51
Ah aşk, ah müzmin bekâr.
Benden başka kimse
Yürümez beline kadar bu ıslaklığı. s. 52
Sana benzerdi ay, gülümsese.
Güzel bir şeyle aynı izlenimi
Bırakıyorsun, ama yokedici.
Işık ödünç almada yok ikinizin üstüne de.
Onun O-gibi açılmış ağzı dünyaya kederlenir; seninkinin umrunda değil. s. 53
Bir gülücük, bir buda, bütün
İstekler, arzular
Halkalar gibi dökülüyor benden,
Işıklarını kucaklayarak. s. 82
Aşk, bedduamın kemiğidir, kirişidir. s. 105
İkisinde delirirse, on yaşında boğazını keser nasıl olsa. s. 123
Kaplanderisi pantolon giymeli, aşk yaşamalıyım biriyle.
Bir başka yaşamda karşılaşmalıyız, havada buluşmalıyız,
Sen ve ben: s. 124
Bak, geri de gelebilirim.
Yalanlar ne işe yarar bilirsin.
Karşılaşmayacağız bir daha, şu Zen cennetinde bile senin. s. 126
